دردونه..یک عاشقانه آرام دگر

براي همه وقت هايي كه مرا به خنده واداشتي، براي همه وقت هايي كه به حرف هايم گوش دادي براي همه وقت هايي كه به من جرات و شهامت دادي، براي همه وقت هايي كه مرا در آغوش گرفتي براي همه وقت هايي كه با من شريك شدي، برای همه وقت هایی که با هم گریستیم   برای همه وقت هایی که همدلم شدی                                                       ...

می نویسم تا بدانی : باران ابرها زود گذرند و باران چشم مادر ماندگار تر ! می نویسم تا بدانی : رد پا فانی و رد مهر من سوزنده تر از هر آتش ! می نویسم تا بدانی : اسم ها تکراری ولی یادشان همواره قشنگ ! می نویسم تا بدانی : دوستت دارم و تمام نوشته هایم بهانه ست برای گفتن ” دوستت دارم “های دلم     ...

تو خاموشی خونه خاموشه شب آشفته گل فراموشه بخواب که امشب پشت این روزن شب کمین کرده رو به روی من تب آلوده تلخ و بی کوکب شب شب غربت شب همین امشب لای لایی من به جای تو شکستم تو نبودی من به سوگ من نشستم از ستاره تا ستاره گریه کردم از همیشه تا دوباره گریه کردم لالالالا آخرین کوکب لباس رویا بپوش امشب لالالالا ای تن تب دار اشکامو از رو گونه هام بردار لالالالا سایه بیدار نبض مهتابو دست من بسپار لای لایی من به جای تو شکستم تو نبودی من به سوگ من نشستم از ستاره تا ستاره گریه کردم از همیشه تا دوباره گریه کردم تو خاموشی خونه خاموشه شب آشفته گل فراموشه بخواب که امشب پشت این روزن شب کمین کرده رو به روی ...

خیلی خیلی سخته 6ماه گذشت چه سخت هم گذشت بعد از چهارشنبه 18مرداد 6ماه گذشت تا دوباره 18بهمن چهارشنبه اومد من این روزها برام سخت میگذره با هر تلنگری گریه میکنم توی تقویم من و بابا زمانی که تو شکم مابودی علامت زدیم دور تاریخ عید غدیر وایام 22بهمن وقتی تو 3ماهته و 6ماهته بریم سفر تو 3ماهگی ببریمت پیش مامان بزرگت بوشهر یه فاتحه بدیم و 22بهمن هم پسرگلمو ببریم شیراز برف بازی .بوشهر که رفتیم اما تو نبودی و حالمو عوض هم نکرد و حالا 22بهمن داریم میریم شیراز خدامیدونه من چقدر داغونم از نبودت اما چه کارکنم نابود شدم الان که دارم برات مینویسم چمدونم چندساعت بازه و دلم نمیاد جمعش کنم و دوست داشتم بودی که ساک لباس هاتو میبستم اما ............. جورابتو ...

دلم گرفته به اندازه وسعت تمام دلتنگي هاي عالم شيشه قلبم آنقدر نازك شده كه با كو چكترين تلنگري ميشكند دلم مي خواهد فر ياد بزنم ولي واژه اي نمي يابم كه عمق دردم را در فرياد منعكس كند فريادي در اوج سكوت كه هميشه براي خودم سر داده ام دلم به درد مي ايد وقتي سر نوشت را به نظاره مينشينم كاش مي شد پرواز كنم پروازي بي انتهاتا رسيدن به ابدييت................... كاش مي شد در ميان هجوم بي رحمانه درد خودم را پيدا كنم نفرين به بودن وقتي با درد همراه است بغض كهنهاي گلويم را ميفشارد به گوشهاي پناه ميبرم كاش اين بار هم كسي اشكهايم را نبيند ...

       مــن خـاطـــرت رو میخواستــم نــــــه خــاطره ات را ... ...

                       دلتنگم و این درد کمی نیست که رو برمی‌گردانم و جای تو خالیست ...